El burceło (anca ciamà Burcio beło), xera, in tenpi antighi, 'na inbarcasion fluviałe che cołegava Venesia a Padoa, ma dati storici aferma che vegniva inaxonta anca utiłixà pa'l trasporto de marcansìe che rivava fin ała sità de Verona. Gera comunque utiłixàda prinsìpalmente dai nobiłi venesiani co' se spostava nei so tegnéri in teraferma.

Se tratava de 'na inbarcasion in legno, co' 'na ełegante gabìna che gaveva de tre o quatro balconi, finemente decoràda e nobiłiàda de spèci, pitùre e presioxi intagi; nel tragito in laguna ła viaxava spènta dal vento o dai remi, mentre nel parcorso da Fusina a Padoa łongo ła Riviera del Brenta gera tirà da cavałi.

Dopo el 1797, co' ła cascàda de ła Republica de Venesia e 'l conseguente declin del patrisià venesian, i burciełi no se gà più uxà andando fora de uxo.


'Ntel 1960, l'Ente Provinciałe pa'l turismo de Padoa, gà decixo de inviàr un servisio de navigasion fluviałe, par ofrirghe ai foresti un sugestivo itinerario łongo ła Riviera del Brenta, co' łe so maravegioxe viłe, łigàe a personaxi iłustri cofà el Tiepolo e 'l Palladio. Xe stà atresà pa'l fin un vaporeto venesian, che xe stà ciamà pròpio Burcieło. Ancùo i burciełi in servisio xe più de 'na diexéna.

Altri progetiModìfega


Łigadure foresteModìfega

l'Ente Provinciałe pa'l Turismo de Padoa