El Pałaso xe un edificio de grande proporsion e de pregio architetonico. Un tenpo el pałaso gera adibìo ad abitasion de re, prìnsipi, siori, ancùo prìnsipalmente xe deventà sede de ufici publici o sede de raprexentansa par enti privà cofà banche e fondasion.

El pałaso ne ła storiaModìfega

La paroła pałaso riva dal latin del col Paładìn de Roma (Palatium), dove in epoca inperiałe se gaveva sviłupà łe struture de ła rexidensa uficiałe dei inperadori (Domus Augustana), el nome del cołe jera deventà par antonomasia queło de ogni rexidensa regałe e prinsipesca.

I primi pałasi, prexidense regałi e anca centri de łe atività economeghe, połiteghe e rełigioxe, de łe società pałasiałi a ł'età del bronxo ne łe çità de ła antiga Mesopotamia, de ł'antigo Egito e de ła çiviltà minoica e drìoman micenea. Oltra a ła rexidensa del re, co' anbienti privài e di risevimento, conprendeva magaxeni, archivi e loghi de culto.

In epoca antiga łe rexidense dei sovrani ełenistici gaveva simiłi carateristeghe, mentre łe anpie vile suburbane de ła ristocrasìa senatoria romana e de ła fameja inperiałe, al çentro de varste propietà agricołe, jera prinsipalmente çentri rexidensiałi ed economici, mentre łe funsion publiche xera svòlte dai apoxiti edifici çitadini.

Co' ła decadensa e ła fin de ł'inpero i castełi fortificà jera deventà łe rexidense dei signori feudałi, centro de difexa de un teritorio, quando che łe pì inportanti fameje sitadine popołava i sentri orbani de caxe tori, sinboło de potensa e de richésa, e łe istitusion comunałi fasea tirar sù pałasi muniçipałi.

Avendo manco exigense dinfensive, i castełi e i pałasi urbani gera drìo arichirse de òpare d'arte par deventàr comode rexidense signoriłi, che co'l splendór de łe fasàde, speso afasàe so' łe piase, ofrìva 'na imàxene de ła potensa de ła famegia.