Verxi el menu prinsipałe

Ła stanpa, o anca el jornàłismo ła xe a profesion de chi, operando inte'l làoro del editoria, se speciałixa inte ła racolta, inte'l elaborasion, e inte ła trasmision de łe notisie. El raporto co'l publico el xe fondamentałe: na notisia vien scrita parché ła posa esare rexa nota a tuti. I mexi de informasion che ghe xe deso, i xe moltepliçi: da i jornałi a i mass midia (o mexi de comunicasion de masa) eletroniçi, quałi ła radio, ŀa tełevixion e ła rede internet.

StoriaModìfega

Va anca deto che, se el termine giornałismo l'è rełativamente moderno, ła so storia l'è molto antica e si innesta, inevitabiłmente, in queła deła tipografia deła stanpa, da quando xoè ło stampatore par antonomasia Johann Gutenberg, el perfezxionò ła tecnica de riproduxion de testi attraverso el'uso de caratteri mobiłi, rendèndo così possibiłe l'abassamento dei prexi del libro, oggeto fino a chel momento riserva ad ambiènti molto istretti. I lontani antenai dei giornałi de oxi, noti in Fransa come ‘’canards’’ (dal franxese anatre, indicavano xoè el tipo che l’era petegołeo), inisiano a sircołare tra conmersanti e banchieri neła secònda metà del 1200 e i ga na forte espansione neła prima metà deł 1700: se trata de fogli co’ numero variabiłe de paxine che racolgono notixie de vario xenere, per lo pì de carattere miracołoso e catàstrofico. Fra i primi xornałi itajiani se ricorda: L' "Aviso"de Mantova; ła "Gazzetta de Parma"; "I Fasti", pubblicai a Forlì dał'abate Giovanni Pellegrino Dandi. łe pì antiche publicaxion mancano de na periodixità regołare (par esenpio, na volta ghe l’era el quindicinale, xoè l’usciva ogni quindexe jorni).

Varda ancaModìfega